Sigarayı bırakmak neye benziyor?

Sigarayı bıraktıktan sonraki 3 saat, 3 gün ve 3 hafta kritiktir derler. Çok şükür 3. haftayı bitirmek üzereyim ve sigarasız hayat harika gidiyor. Bir önceki yazımda bırakma anının nasıl hissettirdiğini anlatmaya çalışmak yerine anın tadını çıkarmaya çalıştım. Şimdi o anı ve hayatın o andan sonraki kısmını tasvir etmeye çalışayım; kim bilir, belki birilerini etkiler de hayırlı kararlara vesile olur.

'O an' şu anlara çok benziyor:

• Yaz tatili öncesi okuldaki son cuma gününün son dersinin bitiş zilinin çaldığı an
• Bunaldığınız, nefret ettiğiniz işinizi bırakmaya cesaret edip istifayı bastığınız an
• Filmdeki kötü adamın can çekişerek öldüğü sahnede kendinizi kaptırıp 'oh olsun, geber!' diye bağırdığınız an
• Hakem desteğiyle haksız yere öne geçmiş takım karşısında son dakikalarda attığınız gollerle mağlubiyeti galibiyete çevirdiğinizde sağ yumruğunuzu havaya kaldırırken sol elinizi sağ pazınıza şaplatıp kükrediğiniz an

'O andan sonrası' da şunlara benzetilebilir:

• Leş gibi terlediğiniz bir yaz günü eve gelip serin bir duş aldıktan sonra yarı çıplak vaziyette koltuğa yayılmak
• Öğleden sonra gözleriniz kapalı güneşlenirken hafif bir rüzgar estiğinde hissettiğiniz ve bitmesini istemediğiniz orgazmik titreme
• Uzun süren bir hastalığı atlatıp tekrar insanların arasına döndüğünüzde dışarıda olmaktan duyduğunuz çocuksu mutluluk ve tarifsiz şükretme isteği
  

Aşağı yukarı böyle işte. Daha da uzatılabilir bu listeler. Sigarayı bırakmış arkadaşlar, siz nasıl tarif ederdiniz bu deneyimi?